Eliza was here Portugal Alcacer do Sal Casas Do Sal
Home - Lastminutes - Vliegtickets - Reizen - Vakantie - Thema's - Stedentrips - Wintersport - Reisorganisaties - Reisartikelen - Huurauto - Hotels - Linkpartners - Startpagina - Bookmark -

Casas Do Sal

Niks méér nodig! 'Zin in een Caipirinha'? Vroeg Sara me, terwijl ik net mijn koffer had neergezet. Dat kan ik natuurlijk niet afslaan. We kwamen net aan en ik voelde me meteen thuis. Gek gevoel is dat, je komt ergens waar je nog nooit bent geweest en je wordt meteen overdonderd door een warm gevoel van genegenheid. De zelfgemaakte caipirinha?s smaakten heerlijk en we praatten maar door. Voordat ik het door had, begon de schemering zich al in te zetten. 'Oh, misschien moeten we je eerst nog even je kamer wijzen. Wil je groen of roze'? Vroeg ze me. Ieder appartement heeft een ander thema en kleur. Terug op het terras kwam Sara aanzetten met wat heerlijke zelfgemaakte Portugese petiscos (een soort Portugese tapas). 'Anders valt de Caipirinha zo zwaar', zei ze met een knipoog... Ze vroeg me of ik al plannen had voor morgen, 'want' zei ze, 'je kunt gaan paardrijden, naar en rondom de nabijgelegen lagune, handdoekje mee en daar een heerlijk verfrissende duik te nemen. Of er gewoon naartoe wandelen en dan lekker met een roeibootje wat rondvaren'. Ook vertelde ze dat er mountainbikes zijn en als het wat minder heet is dat je een partijtje kunt tennissen. En na al die inspanningen wilde ik vast even relaxen met een massage. Het hield niet op, want bij het zwembad hebben ze een grote witte muur gebouwd, waar je ?s avonds vanaf je lounge sofa als in een bioscoop films kunt kijken. Zoveel keuze, maar ik geloof dat ik hier wel uit ga komen. Joao (Sara?s echtgenoot) vertelde me dat hun land een oppervlakte heeft van meer dan 2000 hectare, waarvan het meeste gebruikt wordt voor één van de grootste kurkproductie van Portugal. Sara vertelde me dat ze samen met Joao de droom hadden om een vakantiehuisje, niet te ver van Lissabon, te hebben. Na vele locaties bezocht te hebben kwamen ze toch weer hier uit. Na de revolutie was dit stuk land weer teruggegeven aan Joao?s grootvader, die er een veeboerderij dreef toendertijd. Eind jaren negentig hebben ze alles gerenoveerd met de bedoeling er zelf te gaan wonen in de weekenden. Maar omdat het te groot was voor hun twee, hebben ze alles aangepast naar een schitterend hotel. Voordat ik het door had was het al laat aan het worden. Wilde ik morgen maar de helft doen, van wat Sara voorstelde, dan kon ik maar beter gaan slapen. Gedurende de nacht werd ik een keer wakker van de stilte rondom Casas do Sal, waarna ik weer als een blok in slaap viel...

  • Prijs: 615.00
  • Accommodatie: Logies en ontbijt
Casas Do Sal
 


Omhoog